Müdür de onlar öğretmen de

Ozan Ömer Kadüker – Okulların açılmasının üzerinden iki hafta geçti. Misyona yeni başlayan öğretmenler ortasında en heyecanlı olanlar köy öğretmenleri. Zira onlar gittikleri köyde tek kişilik bir eğitim ordusu üzere çalışıyorlar. Okulu boyuyorlar, paklık yapıyorlar, tarlada çalışan çocukların okula devam etmesi için uğraşıyorlar. Okulun resmi işlerini yapan da havalar soğuyunca sobayı yakanlar da tekrar onlar. Birinci vazife yerleri olduğu için mesleksel deneyimsizlik yaşarken, bir taraftan da birinci kez tanıştıkları köy hayatına ahenk sağlamaya çalışıyorlar. 

Köy Okulları Değişim Ağı (KODA) Eş Yöneticisi Gökçen Karaman ile KODA Araştırma ve Savunu Çalışmaları Koordinatörü Okan Pala ile köy öğretmenlerinin hem sıkıntılarını konuştuk hem de kendilerinden genç eğitimcilere rehberlik edecek teklifler aldık. 

Deneyimleri daha az 

Köy okullarındaki öğretmenlerin yaşadığı zorluklar neler? 

Köy okullarında mevcudun az olması, öğretmen sayısının da az olması manasına geliyor. Müdürün bile olmadığı durumlarda, idari işler, okulun fizikî gereksinimlerinin giderilmesi, soba yakma, birleştirilmiş sınıflara yönelik ders planları hazırlama üzere üstlerine çok fazla misyon düşebiliyor. 

Çoğu vakit kırsalı hiç görmeden ve tecrübeleri olmadan köyde öğretmenliğe başlıyorlar. Hem toplumsal hem mesleksel tecrübeleri çok olmadığından, karşılaştıkları meseleler onlar için daha güçlü hale gelebiliyor. 

Birleştirilmiş sınıflarda öğretmenler ders anlatırken nelere dikkat etmeliler? 

Her kademeyle farklı müfredat takip etmek yerine, akran öğretimini de güçlendirecek biçimde planlama yapmak çok kıymetli. Çocukların hazır bulunuşluklarına nazaran düzey kümeleri oluşturmak, grup çalışması aktifliklerine tartı vermek, çocukların kendi hayatıyla ilişki kurmalarını ve köye dair bilgilerini kullanabilmelerini sağlamak da gerekli. 

Türkçe bilmeyen çocuklarla karşılaşıldığında nasıl bir yol izlenmeli?  

Konuştukları lisanın yasaklanması yerine onlarla birlikte yapılacak bir mutabakatla okul saatlerinde Türkçe konuşulması teşvik edilebilir. Derslerde tekerlemeler, bilmeceler, masallar, oyunlarla dolu bir içerikle çocukların Türkçelerinin güzelleşmesi sağlanabilir. 

Düğünde, cenazede köylülerle birlikte

Öğretmenler, köy hayatına ahenk sağlamakta zorlanabiliyorlar. Bu noktada köy halkıyla irtibatın değerine dikkat çeken Karaman ve Pala’nın teklifleri şöyle: 

Soba yakmak, okulun temizliğinin yapılması üzere bahislerde velilerden dayanak istenebilir. 

Veli listesi oluşturup onların sorumluluk almaları sağlanabilir. 

Veli toplantıları yapmak, köy halkının konutlarını gezmek, düğün, cenaze, mevlit üzere merasimler köy halkının yanında bulunmak, irtibat kurmada birinci adımın karşıdan gelmesini beklemeden adım atmak çok kıymetli. 

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir